Όταν ένας εχθρός κατεβάζει βίαια τη σημαία μιας χώρας, αυτό δεν θεωρείται απλώς ως η αφαίρεση ενός κομματιού υφάσματος από έναν ιστό”, αναφέρει σε ανάρτησή του στα ΜΚΔ ο Ερχάν Αρικλί, πρόεδρος του ΚΑ των εποίκων, «υπουργός μεταφορών» και καταζητούμενος για την δολοφονία του Τάσου Ισαάκ το 1996.

Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, ο κ. Αρικλί αναφέρεται και απευθύνεται σε όσους – γράφει – στην τ/κ πλευρά διερωτώνται για την προσπάθεια υποστολής της σημαίας στην Δερύνεια το 1996 (ΣΣ: εννοεί την δολοφονία του Σολωμού Σολωμού) αν «άξιζε τον κόπο για ένα κομμάτι ύφασμα;»

Κατά τον Ερχάν Αρικλί «αυτοί οι άνθρωποι είτε βρίσκονται υπό τον έλεγχο της ελληνοκυπριακής 5ης φάλαγγας, που διαδίδει μαύρη προπαγάνδα, είτε είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στην τδβκ» – όπως αναφέρθηκε στο ψευδοκράτος – «δεν εμπιστεύονται την Τουρκία και των οποίων τα μυαλά έχουν διαφθαρεί».

Αναφέρει ότι η έννοια της σημαίας έχει πολύ ισχυρή θέση, ειδικά στην τουρκική ιστορία και κουλτούρα, όπου τα λάβαρα και οι σημαίες συνδέονται με κρατικές και στρατιωτικές παραδόσεις από την αρχαιότητα. Η αρχή, συνεχίζει, «η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει» θεωρούνταν όχι μόνο ως στρατιωτικό ζήτημα, αλλά και ως «ζήτημα τιμής για το κράτος και τον στρατό».