Ένα πολύ όμορφο κείμενο για την ευρύτερη περιοχή της Μόρφου, έγραψε η Ξένια Ξενοφώντος και ανάρτησε σε σελίδες αφιερωμένες στα κατεχόμενα χωριά της περιοχής μας. Η κ. Ξενοφώντος αρθογραφεί συχνά για τα κατεχόμενα μας χωριά, κρατώντας τη μνήμη ζωντανή και αδιάσπαστη.
Δεν μπορούσαμε να μην το αναρτήσουμε, αφού, θεωρούμε ότι όλοι ταυτίζονται. Και περισσότερο, αυτοί που μεγάλωσαν στον ελεύθερο μορφίτικο κάμπο.
Παρατίθεται αυτούσιο:
“Τέτοια εποχή μπορείς να καταλάβεις ότι βρίσκεσαι στου Μόρφου ακόμη κι αν σου έχουν δεμένα τα μάτια…
Για να μην το καταλάβεις, πρέπει να σου κλείσουν και τη μύτη.
Το άρωμα από τους ανθισμένους πορτοκαλεώνες αρχίζει να σε μεθά μόλις πλησιάσεις τη Ζώδια και σε κρατά αιχμάλωτο μέχρι τον Λιμνίτη.
Και τι παράξενη αιχμαλωσία είναι αυτή…
Μια αιχμαλωσία από άρωμα, από μνήμες, από άνοιξη.
Πόσο αγαπώ αυτή την αιχμαλωσία…”.
