Το Πολιτιστικό Σωματείο Κάμπου και Τσακκίστρας “ψάχνοντας ιστορίες και μαρτυρίες ανθρώπων που βρήκαν καταφύγιο στα δύο χωριά το καλοκαίρι του 1974, έπεσε πάνω σε ένα συγκλονιστικό αφιέρωμα που δημοσίευσε πριν από δέκα χρόνια η City Free Press του Συγκροτήματος Δία”. 

Την ίδια ώρα, το ΠΟΣΩΚΑΤ απευθύνει έκκληση: “Αν εσείς ή οι γονείς και οι παππούδες σας φιλοξενήθηκαν στον Κάμπο ή στην Τσακκίστρα το 1974 ή αν έχετε φωτογραφίες και αναμνήσεις από εκείνες τις ημέρες, θα χαρούμε πολύ να τις μοιραστείτε μαζί μας. Ας κρατήσουμε όλοι μαζί αυτή τη μνήμη ζωντανή”.

Μέσα από τις αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν την τουρκική εισβολή ως παιδιά, ξεχωρίζει η μαρτυρία της Κλαίρης Σκουφίδου, η οποία ήταν μόλις 11 ετών.

Θυμάται τη διαδρομή της οικογένειάς της προς τα ορεινά χωριά και την άφιξή τους στον Κάμπο:
«Φτάσαμε στο πρώτο χωριό που ήταν ο Κάμπος, στα καφενεία της πλατείας… Ο κόσμος ήταν αναστατωμένος… Άρχισαν οι ανακοινώσεις από το ραδιόφωνο ότι γίνεται εισβολή και καλούσαν τους εφέδρους.»

Και λίγο αργότερα περιγράφει τη συγκλονιστική φιλοξενία που γνώρισαν:
«Μια κυρία μάς είπε να πάμε σπίτι τους… Μείναμε για δυο βδομάδες. Ήμασταν συνολικά 25 οι φιλοξενούμενοι. Οι ίδιοι έφευγαν από το σπίτι, πήγαιναν στους γείτονες, για να μπορούμε εμείς να κοιμόμαστε…»

Αυτές οι λίγες γραμμές λένε πολλά για τα χωριά και τους ανθρώπους τους.
Μέσα στον φόβο, άνοιξαν τα σπίτια τους.
Μέσα στην αβεβαιότητα, άνοιξαν την αγκαλιά τους.
Μέσα στον πόλεμο, επέλεξαν την ανθρωπιά.

Καθώς προετοιμαζόμαστε για τα Εθνικά Μνημόσυνα της Κυριακής, συνεχίζουμε να αναζητούμε και να καταγράφουμε τέτοιες ιστορίες.