Καμιά φορά, αναρωτιόμαστε τι κάνουν όλοι αυτοί οι διπλωμάτες και οι τεχνοκράτες του τόπου μας. Συναντήσεις και κόντρα συναντήσεις. Έγινε και μια σήμερα στην περιοχή μας, μάθαμε (θα υπάρξει σχετικό ρεπορτάζ αύριο). Φτάσαμε σε τόσο πάτο σε ό,τι αφορά στο Κυπριακό μας πρόβλημα, που πλέον μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας και δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε ούτε την κυριαρχία μας εντός της ουδέτερης ζώνης. Και μας το έριξε κατάμουτρα ξανά ο Έρχιουρμαν, χθες.
Γράφει ο “Τσακιτζής”
Και αυτό δεν είναι ασύνδετο με τη Δυτική Λευκωσία και την ανάπτυξή της, από το Μάμμαρι μέχρι τα Κατύδατα και τη Μαραθάσα, ακόμη και τον Πύργο Τηλλυρίας, περιοχές που εφάπτονται με την γραμμή αντιπαράταξης του πυρός. Γιατί, όταν έχει κατοχή, όλα συνδέοντα έμμεσα ή άμεσα με αυτήν.
Δεν ξέρω άμα το πρόσεξε αρκετός κόσμος, αλλά ο κατοχικός ηγέτης Έρχιουρμαν, είπε χθες δύο πράγματα που αφορούν κατοίκους των Συμπλεγμάτων μας. Ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη – εκτός από την προνομιακή Αθηένου – έθεσε και το θέμα διάνοιξης του οδοφράγματος στα Κόκκινα. Δεν ξέρουμε αν αυτό ευσταθεί καθώς δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα η Κυπριακή Κυβέρνηση, ωστόσο, περισσότερο για προεκλογική χάρη στα συγκυβερνώντα κόμματα φαντάζει ή πιθανώς, στρατηγική κίνηση. Γιατί; Γιατί – με το δικό τους σκεπτικό πάντα – την ώρα που μας λένε ότι δεν μας επιτρέπουν τα Ηνωμένα Έθνη και οι κατοχικές δυνάμεις να κάνουμε έναν δρόμο εντός της ουδέτερης ζώνης μεταξύ Ακακίου – Αστρομερίτη, πως θα επιτρέψουν να περνάνε από στρατιωτική ζώνη των Τούρκων; Φυσικά, εμείς είμαστε τόσο «καλά» παιδάκια, που κάθε χρόνο τους επιτρέπουμε να περνάνε διά μέσω του Πύργου και να πανηγυρίζουν που μας… βομβάρδισαν. Εάν φυσικά το έκανε στρατηγικά για να κερδίσει κάτι άλλο, θα δείξει η πορεία. Τουλάχιστον, ας δώσει επιπρόσθετα αντισταθμίσματα στους κάτοικους της Τηλλυρίας, ακούσαμε έταξε πολλά.
Όπως και να έχει, όσα ΜΟΕ και να «κερδίσει», ένα και το αυτό για το Κυπριακό, καθώς υποβαθμίζεται σε ένα δικοινοτικό πρόβλημα και αντικαθιστά την ουσία του. Και προφανώς, δεν πρέπει να θεωρείται ΜΟΕ η διασφάλιση της δεδομένης (έτσι μας λένε, τουλάχιστον) κυριαρχίας μας επί της νεκρής ζώνης. Αλλά στάση αρχών.
Τέλος πάντων, μας είπε και ακόμη κάτι ο «καλός» μας Έρχιουρμαν. Μίλησε και για τις «transit» διελεύσεις μέσω της νεκρής ζώνης, εννοώντας πιθανότατα το δρόμο Πυρόι – Αθηένου, στον οποίο φαίνεται να ζητείται από την κυβέρνηση και πρόσβαση ακόμη και μέσα σε κατεχόμενο έδαφος. Είπε επίσης ότι αυτό δεν το θέλουν τα Ηνωμένα Έθνη και άρα δεν έχει νόημα να το συζητά. Ε ρωτούμε, λοιπόν, τα συγκυβερνώντα κόμματα, την κ. Ερωτοκρίτου, αλλά και τα άλλα κόμματα που τόσο καιρό έκαναν τις πάπιες. Ζητήσαμε αντί της Αθηένου, να προταχτεί ο δρόμος της Δυτικής Λευκωσίας; Ή έστω, αντί να πάρει τους Ευρωπαίους να βλέπουν τη νεκρή ζώνη από τα ανοίγματα των βαρέλων στην αστική Λευκωσία, να τους έφερνε στην Αυλώνα, να δουν τις παραβιάσεις. Έτσι, θα μπορούσε και η αγαπητή κ. Ερωτοκρίτου, να ζητήσει ψήφους από τους Ακατζιώτες, που μαθαίνουμε ότι είναι ακόμη έξαλλοι. Ή θα πέσει το προπύργιο του ΔΗΚΟ; Θα δείξει.
Υ/γ: Κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στην κ. Ερωτοκρίτου, γιατί την ώρα που το ΔΗΚΟ έβαζε την πρόταση για σταύρωμα του κονδυλίου για το δρόμο, λίγο μετά, όπως γνωρίζουμε, έστελνε σε Κοινοτάρχες ημιορεινών κοινοτήτων: “Έλεος, δεν είναι σταύρωμα, είναι απλή ενημέρωση”. Θεμιτή η διαφωνία, αθέμιτος όμως ο εμπαιγμός.
