Με ένα ποίημα που φέρει τον τίτλο “Η ΟΣΣΙΑ…”, η Δέσπω Κόνιζου Λοϊζιά από την κατεχόμενη Κατωκοπιά, θέλησε να τιμήσει τον υπαρχηγό της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. 

Το εν λόγω ποίημα αναρτήθηκε σε διάφορες σελίδες της Τηλλυρίας, αλλά και των κατεχόμενων κοινοτήτων του διαμερίσματος Μόρφου.

Η κ. Δέσπω είναι πρόσφυγας, η οποία ασχολείται με διάφορα πολιτιστικά δρώμενα της κατεχόμενης κοινότητάς της και όχι μόνο.

Διαβάστε το ποίημα αυτούσιο: 

Εψές, πριν το ξημέρωμαν που τ’ άστρα τρεμόσβηναν
τζι’ ο αυγερινός, το χάραμαν του φου γλυτζιά προμύναν
είδα ομπρός μου μιαν οσσιάν να λάμπει μες τα όρη
ευτύς αντζιελοσσίαστηκα
χαμέ καλαθουρκάστηκα
σαν το μωρόν στη μήτρα

Μα’ όντας εκρυφοδείκλισα ,τζαι τ’ άστρα όσα μείναν
εφανερώσαν της οσσιάς σιγά-σιγά το σχήμαν
ίσια ποιον εκατάλαβα…εθώρουν τον Γρηγόρη
ολόλαμπρον, χρυσαετόν
τζι’ οσον μου ήτουν μπορετόν
εχώστηκα στα φύτρα.

Τότες ακούω μια φωνήν, φωνήν ανταρκασμένη
ποτουντουνίσαν τα βουνά τζι’ η γη άρκεψεν να τρέμει
είπε μου αθεόφοβοι, ποδκιάντραποι, χαμένοι που τρέφετε την κατοχήν του Τούρκου γελασμένοι τ’ όνομα μου σας μένει;

Πενήντα χρόνια εστήνετε της προσφυγιάς τες σκήτες με Γρίβαν τζαι Μακάριον σαν ήταν μακαρίτες τζαι σήμμερα επιάσετε στο στομα σας εμέναν να φκάλετε που πάνω σας της αντροπής τα αίσχη σας βρε τουρκοπλανεμένοι;

Αν είχατε έστω τη μισήν πούχαμεν τότες τσίππαν τζι’ εν εθωρούσετε τη γήν της Κύπρου μας σαν πίτταν να την πουλάτε άσκεφτα για κότερα τζαι πίππαν… τζαι να σταθήτε γηγενείς ναν’ ο καθένας Διγενής θάσιεν κάποιαν ουσίαν

Μ’ αφού τζιαμέ εφτάσετε, εχθροπροσκυνημένοι απάτριδες, σατράπηδες, τζαι μωροτζοιμισμένοι πιο κάτω μεν ιππέσετε, οι κακομοιρκασμένοι φυλάξετε τουλάχιστον τζαι σεβαστείτε ελάχιστον την εαυτόν θυσίαν.