Μια πολύ όμορφη ποιητική εξιστόρηση της παράδοσης για την ονομασία του Παρεκκλησίου του Αγίου Σπυρίδωνα του ‘Σφύριου’, αναρτήθηκε σε σελίδα αφιερωμένη στην κοινότητα του Κάμπου.
Ευχαριστούμε θερμά τον χωριανό μας Δημήτριο Δημητριάδη για την τόσο όμορφη ποιητική εξιστόρηση του, αναφέρει ο Κοινοτάρχης του χωριού Ιωάννης Παπαδόπουλος.
Ο Άγιος Σφύριος του Κάμπου που συνδεόταν με τους βοσκούς της περιοχής
Τι γράφει για το παρεκκλήσιο η εγκυκλοπαίδεια Πολυγνώση:
Στα βόρεια του χωριού Κάμπος, και σε απόσταση 5 χλμ. περίπου από τον δρόμο Ξερού – Κάμπου, υπάρχει ξωκλήσι αφιερωμένο στον άγιο Σφύριο.
Υπάρχει παράδοση που λέγει ότι ο άγιος ονομάστηκε Σφύριος γιατί μόλις γεννήθηκε έφερε τα δάκτυλα στο στόμα του και σφύριξε τόσο δυνατά, όσο κι ένας μεγάλος βοσκός.
Ο άγιος συνδέεται, πάντως, με βοσκούς. Βοσκοί από τα γύρω χωριά συνήθιζαν να γιορτάζουν τον άγιο Σφύριο στις 12 Δεκεμβρίου (ημέρα του αγίου Σπυρίδωνος), οπότε καλούσαν τον ιερέα του χωριού Κάμπος που τελούσε τη λειτουργία στο ξωκλήσι. Ωστόσο ψαλλόταν η ακολουθία του αγίου Σπυρίδωνος. Δεν σώζεται εικόνα του αγίου Σφυρίου, κι αυτός δεν είναι γνωστός από καμιά πηγή. Φαίνεται πως πρόκειται για παρετυμολογία του ονόματος του αγίου Σπυρίδωνος, ο οποίος, ας σημειωθεί, υπήρξε και βοσκός.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας ο ‘Σφύριος’
…
Κοντά στον Κάμπο το χωρκό
τούτο που εν να γράψω
Θεέ μου δώσμου δύναμιν
έν θέλω να σκοντάψω.
…
Ήταν ο γέρος ο Καρπής
κάποτε δάσκαλος μου
έναν θαύμα είπε μου
που μείνε στο μυαλό μου.
…
Στους μύλους που να λούν τωρά
Μάντρες τες ε λαλούσαν
μέσα γυρόν εις τα βουνά
Βοσσιοί εν που ε ζούσαν.
…
Κάθε τζιηρκατζή κατεβαίναν
στον ποταμό να πλύνουν
τζιαι τα μορά να παίζουση
να τρώση τζιαι να πίνουν.
…
Ένας βοσκός μεσήλικας
είπε για να συντήσσιη
ένα ξωκλήσι πρότεινε
ν΄ αρκέψει για να κτίσει.
…
Την τζιηρκατζή που βρέθουντε
για να προσευχηθούσει
ν’ ανάφκουσει ένα τζιερί
τον πόνο τους να πούσι.
…
Πέτρες πολλές κουβάλησαν
αρκέψασει το κτίσμα
ούλοι μαζί δουλέφκασει
μ ‘αγάπη τζιαι με πείσμα.
…
στον μήνα το ετέλειωσαν
τζιαι κάτσαν για να ποιούσει
πας του αγίου τ΄ όνομα
για να διαφωνούσει.
…
πάς τούτην την συζήτηση
εφύαν θυμωμένοι
επείαν εις τες μάντρες τους
πολλά φουτουνιασμένοι.
..
Ο ύπνος εν τους έπαιρνε
είχαν τις ενοχές τους
για του Αγίου τ’ όνομα
να κάψουν τες καρκές τους.
..
Μέσα στην νύκτα άκουσαν
σφυρκές αντιλαλούσαν
κουδούνισμα τού κοπαθκιού
τζιαι πέτρες ετζιηλούσαν.
…
Δυνατόν αέρα σήκωσε
οι πεύτζιοι εβουίζαν
ποιός ένει τούτος ο βοσκός
τον νουν τους βασανίζαν.
..
Αποφασίζουν για να φκούν
γυρόν τζιαι πελλετίσαν
μα μόλις έξω φκύκασην
ούλα εσταματήσαν.
..
Εγύρισαν πας τον ουρανό
εκάμαν τον σταυρό τους
τζιο Άγιος Σπυρίδωνας
ήρτεν εις το μυαλό τους.
…
Άρκεψε τζιαι χάραζε
Βιαστηκά θκιαβήκαν
Ετράβησαν στον ποταμό
ούλοι τους τζιαι βρεθήκαν.
..
Αγκαλιαστίκαση μαζί
είπασει για το θαύμα
σφύριο να τον λαλούν
ήταν δικό τους τάμα.
…
Σφύριο που τον φώναζαν
δίχως αμφιβολία
είναι γραμμένος σας να λώ
στου Τζιήκκου τα βιβλία.
…
Άμα ενάρτης στο χωρκό
τζιαι θέλεις να γυρίσεις
τον Άγιο Σπυρίδωνα
να πας να συναντήσεις.
..
Να φέρεις μέσα στο μυαλό
τούτους βοσκούς που ζήσαν
τζιαι τούτην ιστορία τους
δώρο μας την αφήσαν
…
Δ. Δημητριάδης 28/12/2025














