Οδοιπορικό στον οικισμό “Σκουριώτισσα” κοινοποίησε η σελίδα “Κατύδατα” στο Facebook.
Στο εν λόγω βίντεο μπορεί κάποιος να δει και το στρατόπεδο των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο ονομάζεται Στρατόπεδο Σαν Μαρτίν (San Martin Camp). Αποτελεί την έδρα του Αρχηγείου του Τομέα 1 (Sector 1) της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ) και τη διοικητική βάση για το Αργεντινό απόσπασμα. Ο Τομέας 1 καλύπτει τη δυτική ακτή από τα Κόκκινα μέχρι το χωριό Μάμμαρι, με το προσωπικό του να περιπολεί συνεχώς κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός.
Η Σκουριώτισσα ανήκει διοικητικά στα Κατύδατα από τον 17ο αιώνα. Σύμφωνα με σχόλια κατοίκων στην εν λόγω δημοσίευση, στην εν λόγω περιοχή, πλην των Ηνωμένων Εθνών, διαμένει ο Παγκράτιος Μερακλής που διατηρεί αγρόκτημα και μάντρα, καθώς και ένας Ρώσος μοναχός.
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια Πολυγνώση, “Η Σκουριώτισσα είναι κτισμένη στην κοιλάδα του ποταμού Καρκώτη, σε μέσο υψόμετρο 220 μέτρων. Μέχρι το 1960 ήταν μικτό και στη συνέχεια αμιγές ελληνικό, στη γεωγραφική περιφέρεια της Σολιάς, περί τα 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκωσίας. Η Σκουριώτισσα είναι μεταλλευτικός οικισμός που δημιουργήθηκε δίπλα στο ομώνυμο μεταλλείο χαλκού, που βρίσκεται κοντά στο παλαιό μοναστήρι της Παναγίας της Σκουριώτισσας, πάνω στον λόφο της Φουκάσας. Οι μεγάλοι σωροί στείρων υλικών και σκουριών χαλκού δίπλα στο μεταλλείο, στους πρόποδες του λόφου, μαρτυρούν την έκταση αλλά και τη διάρκεια της μεταλλευτικής δραστηριότητας, από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Εξάλλου κατά την περίοδο 1933-1942 έγινε εντατική εκμετάλλευση του χρυσοφόρου και αργυροφόρου ορίζοντα της Σκουριώτισσας. Μια δεύτερη περίοδος παραγωγής χρυσού και αργύρου από το κοίτασμα πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1979 και 1982. Στη διάρκεια της λειτουργίας του το μεταλλείο πρόσφερε εργοδότηση σε αρκετούς κατοίκους τόσο της Σκουριώτισσας όσο και των γύρω χωριών”.
Πηγή του οδοιπορικού είναι η σελίδα: “Η Κύπρος μας”. Δείτε το πιο κάτω:
