Μια ξεχωριστή αναδρομή στις παραδόσεις και τις εικόνες του παρελθόντος μοιράστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η σελίδα «Kambos & Tsakkistra», με αφορμή μια παλιά φωτογραφία από το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στη Μονή Κύκκου.

Η φωτογραφία, η οποία δημοσιεύτηκε από τη σελίδα «Δέφτερη Ανάγνωση», φέρνει στο προσκήνιο μνήμες από μια εποχή όπου το προσκύνημα στην Παναγία του Κύκκου αποτελούσε ένα μεγάλο αντάμωμα πίστης και παράδοσης για ολόκληρη την Κύπρο.

Διαβάστε πιο κάτω αυτούσια την ανάρτηση:

“Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΥΚΚΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ – ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΥΠΡΟΣ!

Η σελίδα Δέφτερη Ανάγνωση ανέδειξε χθες μια πολύ όμορφη παλιά φωτογραφία του τόπου μας, από το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στη Μονή Κύκκου, γράφοντας:

«Παναΰρι του Δεκαπεντάουστου στο Μοναστήρι του Τζύκκου. Γλέντια με λαούτα τζαι βκιολιά ως τες μικρές ώρες. Ο κόσμος που εν εχώρεν στα τζελλιά, ετζοιμάτουν στρωματσάδα, πάνω στα παμπατζιένα παπλώματα, γυρόν που το μοναστήρι».

Πίσω από αυτή τη φωτογραφία κρύβεται μια ολόκληρη κοινωνική ιστορία.

Ο Δεκαπενταύγουστος στον Κύκκο δεν ήταν απλώς μια θρησκευτική γιορτή. Ήταν προσκύνημα, τάμα, ταξίδι, φιλοξενία και μεγάλο αντάμωμα.

Άνθρωποι από κάθε γωνιά της Κύπρου και παλαιότερα ακόμη και από τη Μικρά Ασία και την Αίγυπτο, ανηφόριζαν για να προσκυνήσουν την Παναγία την Κυκκώτισσα, να εκπληρώσουν ένα τάμα, να ζητήσουν βοήθεια ή να πουν το δικό τους «ευχαριστώ».

Τα τζελλιά της Μονής γέμιζαν. Τζι όσοι εν εχωρούσαν, άπλωναν τα παπλώματά τους και ετζοιμούνταν κάτω από τον αυγουστιάτικο ουρανό.

Μετά τις ακολουθίες, το βιολί και το λαούτο έδιναν τον ρυθμό και το πανηγύρι κρατούσε μέχρι τις μικρές ώρες.

Και ίσως γι’ αυτό η νυχτερινή πορεία από τον Κάμπο προς τον Κύκκο εξακολουθεί να έχει τόση δύναμη: δεν περπατούμε απλώς έναν δρόμο…πατούμε πάνω στα βήματα γενεών.

Γιατί η παράδοση δεν είναι μόνο όσα θυμόμαστε. Είναι όσα συνεχίζουμε… “