Η εικόνα της Κύπρου να βυθίζεται στο εξώφυλλο του The Economist το 2013 δεν ήταν απλώς ένα δημοσιογραφικό εύρημα. Ήταν μια προειδοποίηση. Μια συμβολική αποτύπωση μιας οικονομίας που έχανε την ισορροπία της, ενός κράτους που βρέθηκε απροετοίμαστο μπροστά σε συστημικούς κινδύνους και μιας κοινωνίας που πλήρωσε το τίμημα της αδράνειας και των λανθασμένων επιλογών.
*Mάριος Ηλία: Οικονομολόγος, μέλος του Π.Γ. του ΔΗΣΥ & Υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας
Δεκατρία χρόνια μετά, έχουμε χρέος να αναρωτηθούμε: μάθαμε από εκείνη την κρίση;
Η σημερινή πραγματικότητα μπορεί να μην έχει την ίδια ένταση, αλλά οι προκλήσεις παραμένουν. Η διεθνής οικονομική αβεβαιότητα, ο πληθωρισμός, η ενεργειακή εξάρτηση και οι γεωπολιτικές εντάσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον που απαιτεί σοβαρότητα, προνοητικότητα και ξεκάθαρη στρατηγική. Η ιστορία του 2013 μας υπενθυμίζει ότι οι κρίσεις δεν προκύπτουν ξαφνικά· χτίζονται σταδιακά, μέσα από παραλείψεις, καθυστερήσεις και έλλειψη σχεδιασμού.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο να περάσουμε από τη διαπίστωση στη δράση. Να υιοθετήσουμε συγκεκριμένες πολιτικές που ενισχύουν την ανθεκτικότητα της οικονομίας μας και προστατεύουν τους πολίτες.
Πρώτον, απαιτείται διαρκής δημοσιονομική πειθαρχία με έμφαση στη μείωση του δημόσιου χρέους και τη δημιουργία αποθεματικών για περιόδους κρίσης. Δεν μπορούμε να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος που μας άφησαν εκτεθειμένους.
Δεύτερον, οφείλουμε να ενισχύσουμε την εποπτεία και τη διαφάνεια στο τραπεζικό σύστημα. Ένα υγιές χρηματοπιστωτικό περιβάλλον είναι προϋπόθεση για σταθερή ανάπτυξη και εμπιστοσύνη.
Τρίτον, πρέπει να επενδύσουμε δυναμικά στην πραγματική οικονομία: στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προώθηση της καινοτομίας, αξιοποίηση της τεχνολογίας και ενίσχυση τομέων με συγκριτικά πλεονεκτήματα όπως η ενέργεια, οι υπηρεσίες και η εκπαίδευση.
Τέταρτον, η ενεργειακή στρατηγική της χώρας πρέπει να επιταχυνθεί. Η αξιοποίηση των φυσικών πόρων και η μετάβαση σε πιο βιώσιμες μορφές ενέργειας μπορούν να μειώσουν το κόστος για τα νοικοκυριά και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Πέμπτον, απαιτείται ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος: λιγότερη γραφειοκρατία, ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και ψηφιοποίηση υπηρεσιών που θα διευκολύνουν τον πολίτη και τις επιχειρήσεις.
Ως οικονομολόγος, γνωρίζω ότι οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Και ως υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ, θεωρώ καθήκον μου να συμβάλω ώστε η χώρα μας να μην ξαναβρεθεί στη θέση που βρέθηκε το 2013. Η πολιτική δεν πρέπει να λειτουργεί με βραχυπρόθεσμη λογική, αλλά με όραμα και υπευθυνότητα.
Η Κύπρος δεν πρέπει ποτέ ξανά να «βυθιστεί». Και αυτό δεν είναι απλώς ένα σύνθημα, είναι μια συλλογική ευθύνη.
Το 2013 ήταν ένα μάθημα. Το ερώτημα είναι αν θα το αξιοποιήσουμε.
