Τον Αποχαιρετισμό του στους αγαπημένους του συναδέλφους, δημοσίευσε ο Κοινοτάρχης Μάσσαρι και τέως Πρόεδρος της Ένωσης Κατεχόμενων Κοινοτήτων Επαρχίας Λευκωσίας, Λευτέρης Αντωνίου.
Σημειώνεται ότι ο κ. Αντωνίου διορίστηκε πριν περίπου δύο εβδομάδες Πρόεδρος της Παγκύπριας Ένωσης Προσφύγων από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η ανάρτηση έγινε χθες Παρασκευή, μετά και την τελετή αποχαιρετισμού του κ. Αντωνίου, στην οποία παρευρέθρηκε πληθώρα Κοινοταρχών από τις κατεχόμενες μας κοινότητες, τόσο από τη Δυτική Λευκωσία, όσο και από αλλού.
Διαβάστε αυτούσια την ανακοίνωσή:
Αγαπημένοι μου συνάδελφοι,
Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να σας μιλήσω όχι μόνο ως Πρόεδρος της Ένωσης Κατεχόμενων Κοινοτήτων Επαρχίας Λευκωσίας, αλλά κυρίως ως ένας άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί σας αγώνες, αγωνίες, χαρές, προβληματισμούς και όνειρα.
Μετά από μια πορεία γεμάτη προσπάθεια, συνεργασία και κοινές διεκδικήσεις, έφτασε η στιγμή να αποχαιρετήσω τη θέση του Προέδρου της Ένωσης Κατεχόμενων Κοινοτήτων Επαρχίας Λευκωσίας, καθώς αναλαμβάνω την Προεδρία της Παγκύπριας Ένωσης Προσφύγων(ΠΕΠ).
Δεν αποχαιρετώ, όμως, εσάς. Γιατί οι άνθρωποι με τους οποίους πορεύτηκα όλα αυτά τα χρόνια δεν είναι απλώς συνεργάτες. Είστε συνοδοιπόροι. Είστε άνθρωποι με τους οποίους μοιραστήκαμε έναν κοινό πόνο, μια κοινή προσδοκία και πάνω απ’ όλα μια κοινή ευθύνη: να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη των κατεχόμενων κοινοτήτων μας και να αγωνιστούμε για την επιστροφή στις ρίζες μας.
Κάθε κοινότητα, κάθε εκκλησία, κάθε γειτονιά που αφήσαμε πίσω, είναι κομμάτι της ψυχής μας. Και αυτό το κομμάτι δεν πρόκειται ποτέ να το αφήσουμε να χαθεί.
Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη, τη στήριξη και τη συνεργασία που μου προσφέρατε όλα αυτά τα χρόνια. Για τις φορές που συμφωνήσαμε, αλλά και για εκείνες που διαφωνήσαμε. Γιατί μέσα από τον διάλογο, τον σεβασμό και τη συλλογική προσπάθεια μπορέσαμε να υπηρετήσουμε τον κοινό μας σκοπό.
Η νέα μου θέση στην Παγκύπρια Ένωση Προσφύγων δεν αποτελεί για μένα απομάκρυνση από την Ένωση Κατεχόμενων Κοινοτήτων Επαρχίας Λευκωσίας. Αντίθετα, αποτελεί μια νέα ευκαιρία να συνεχίσουμε τον ίδιο αγώνα από ένα ευρύτερο μετερίζι.
Και σας διαβεβαιώνω ότι οι κατεχόμενες κοινότητές μας, οι άνθρωποί μας και οι δίκαιες διεκδικήσεις μας θα παραμείνουν πάντοτε στην καρδιά και στην πρώτη γραμμή της προσπάθειάς μου.
Φεύγοντας από την Προεδρία, κρατώ μαζί μου τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε, τις δυσκολίες που ξεπεράσαμε και, πάνω απ’ όλα, τη βαθιά εκτίμηση και την αγάπη που έχω για τον καθένα και την καθεμία από εσάς.
Η θέση αλλάζει. Η ευθύνη μεγαλώνει.
Ο αγώνας, όμως, παραμένει ο ίδιος.
Για τις κατεχόμενες πατρίδες μας.
Για τις κοινότητές μας.
Για τις οικογένειές μας.
Για τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Για το δικαίωμα να θυμόμαστε, να διεκδικούμε και να ελπίζουμε.
Σας ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε μαζί και για όλα όσα ακόμη έχουμε να κάνουμε. Δεν λέω αντίο.
Λέω εις το επανιδείν, με την ίδια αγάπη, την ίδια πίστη και την ίδια αποφασιστικότητα να συνεχίσουμε μαζί τον δρόμο μας.
Ευχομαι τα καλυτερα για ολους.
Με βαθιά εκτίμηση και αγάπη,
Δρ Ελευθέριος Αντωνίου
