Οι εθελοντές στις δύο κοινότητες Κάμπου και Τσακκίστρας πληθαίνουν και γίνονται μέρος των δύο αυτών μικρών χωριών, με τον Κοινοτάρχη Κάμπου, αλλά και το Πολιτιστικό Σωματείο Κάμπου και Τσακκίστρας (ΠΟΣΩΚΑΤ) να τους ευχαριστούν, καλώντας παράλληλα και περισσότερο κόσμο να γίνει μέλος αυτής της όμορφης παρέας.
Όπως αναφέρει ο Κοινοτάρχης Κάμπου Ιωάννης Παπαδόπουλος, “ο φίλτατος Μιχάλης Ιακωβίδης (Καμπίτης) από σύζυγο, αν και τον περισσότερο του χρόνο τον αναλώνει στην Λευκωσια, δεν χάνει ευκαιρία να μην βοηθήσει το χωριό μας. Τις τελευταίες εβδομάδες του επέτρεψαν τα προσωπικά του θέματα να παραμείνει ανελλιπώς στο χωριό. Για μέρες με βοηθούσε σε θέματα του χωριού. Ξεκινώντας από το γραφείο μου, το Μουσείο Δασικής Κληρονομιάς, την πλατεία του χωριού, το πάρκο Sakura (1η φωτογραφία), όπου με βοήθησε στην περιποίηση των ιαπωνικών κερασιών και των άλλων ιαπωνικών φυτών.
Κυριότερη όμως προσφορά του ήταν η τεράστια βοήθεια που προσφέρει στον κάθε χωριανό για να λειτουργήσει την τηλεόραση του με τα νέα δεδομένα, συνδέοντας την με αποκωδικοποιητή. Τρέχει δωρεάν σε κάθε σπίτι να βοηθήσει όλο τον κόσμο. Ο φίλος Μιχάλης είναι εξειδικευμένος στις τηλεπικοινωνίες και είναι συνταξιούχος υπάλληλος της CYTA”, διευκρινίζει.
Τέλος, δίνει χίλια ευχαριστώ στον “φίλο Μιχάλη, όπου μαζί με τον εκ Καραβά φίλο κάτοικο Κάμπου Αντώνη Μυλωνά και τον εκ Τσακκιστρας φίλο Λοχία του Αστυνομικού Σταθμού Κάμπου αποτελούν την ανεξίτηλη ψυχή του εθελοντισμού στα χωριά”.
Αναφέρει φυσικά ότι “τεράστια πηγή εθελοντισμού είναι και οι «εθελοντές ΠΟΣΩΚΑΤ» τους οποίους έχουμε κοντά μας σε κάθε μας εκδήλωση, ωστόσο, το αρνητικό είναι πως κατοικούν εκτός χωριού”.
Με τη σειρά του το ΠΟΣΩΚΑΤ, αναφέρει ότι “αν αυτές τις μέρες είστε στην πόλη, δεν αντέχετε τη ζέστη και ψάχνετε μια καλή δικαιολογία για να δραπετεύσετε… η λύση είναι μία! Ελάτε στον Κάμπο και στην Τσακκίστρα”.
Όπως έκανε και ο αγαπητός Μιχάλης Ιακωβίδης. Ήρθε για λίγες μέρες στο χωριό, αλλά τελικά δεν πρόλαβε να… βαρεθεί ούτε λεπτό! Από το Κοινοτικό Συμβούλιο και το Μουσείο Δασικής Κληρονομιάς, μέχρι το Sakura Park και τα σπίτια των συγχωριανών, βρέθηκε παντού όπου υπήρχε ανάγκη. Και μην ανησυχείτε αν νομίζετε ότι δεν θα έχετε τι να κάνετε…
Κάτι θα σας βρούμε! Λίγο καθάρισμα, λίγο πότισμα, λίγη φροντίδα σε κάποιο σημείο του χωριού, λίγη βοήθεια σε έναν συγχωριανό ή σε κάποια δράση. Εδώ η λέξη «βαριέμαι» απλώς… δεν υπάρχει! Το πιο όμορφο όμως δεν είναι η δουλειά. Είναι ότι μέσα σε λίγες μέρες γίνεσαι ένα με τους χωριανούς. Πίνεις τον καφέ σου στην πλατεία, πιάνεις κουβέντα με τον έναν και τον άλλο, γνωρίζεσαι με όλους και πριν καλά-καλά το καταλάβεις… ξέρεις σχεδόν όλο το χωριό και όλο το χωριό σε ξέρει!
Αυτό το αίσθημα της παρέας, της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης είναι που κάνει τον Κάμπο και την Τσακκίστρα ξεχωριστούς. Δεν νιώθεις ποτέ ξένος. Νιώθεις ότι ανήκεις. Ότι είσαι μέλος μιας μεγάλης οικογένειας που χαίρεται να σε βλέπει και να σε έχει κοντά της.
Γιατί κάπως έτσι ξεκινούν όλα. Έρχεσαι για δύο μέρες να ξεκουραστείς, λες ένα «να βοηθήσω για λίγο» και στο τέλος… αποκτάς μόνιμη θέση στην ομάδα των εθελοντών!
Είναι αυτό το μοναδικό «άρωμα» του Κάμπου και της Τσακκίστρας. Η ηρεμία του βουνού, οι άνθρωποί του, η παρέα, η προσφορά, το χαμόγελο και η αγάπη για τον τόπο. Ένα άρωμα που δύσκολα περιγράφεται, αλλά όποιος το ζήσει… δύσκολα το αποχωρίζεται.
Και κάπως έτσι, σιγά σιγά, τα χωριά μας αποκτούν όλο και περισσότερους ανθρώπους που δεν είναι απλώς επισκέπτες. Γίνονται δικοί μας άνθρωποι. Γίνονται η δύναμη του χωριού.
Στον Κάμπο και στην Τσακκίστρα δεν έρχεσαι μόνο για να ξεκουραστείς… έρχεσαι για να γίνεις κομμάτι τους”, καταλήγει η ανάρτηση.
