Η ιστορία του Γ. Κάρυου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: γεννήθηκε το 1929 στην κοινότητα Αυγόρου. Ο σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο, κατά τα παιδικά του χρόνια, που του είχε προκαλέσει μόνιμη δυσκαμψία στο πόδι, δεν στάθηκε ικανός να εμποδίσει τη συμμετοχή του στην επαναστατική οργάνωση της ΕΟΚΑ. Κατά την περίοδο δράσης του ανέλαβε κομβικό ρόλο ως διεκπεραιωτής εντολών της ΕΟΚΑ, εκτελώντας αποστολές όπως τη συνοδεία και διαφυγή καταζητούμενων αγωνιστών, τη μεταφορά επαναστατικών προκηρύξεων και την απόκρυψη και διακίνηση οπλισμού. Παρά τη σωματική του αναπηρία συμμετείχε ακόμη και σε ένοπλες ενέδρες εναντίον βρετανικών στρατιωτικών στόχων. Το 1957, ύστερα από προδοσία, συνελήφθη από τους Βρετανούς μαζί με τον αδελφό του Ορθόδοξο Κάρυο και άλλους αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Παρά τα σκληρά βασανιστήρια βασανιστήρια που υπέστησαν, οι αδελφοί Κάρυοι παρέμειναν αλύγιστοι, προκαλώντας τον αμήχανο εκνευρισμό του Βρετανού ανακριτή W. Dear. Μεταφέρθηκαν στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, ακολούθως στα κρατητήρια Πύλας και αργότερα ξανά στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς.

Μετά από την ηρωική θυσία του Α. Κάρυου, ο Γ. Κάρυος δραπέτευσε για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού του, χωρίς ωστόσο να έχει λάβει σχετική εντολή από την ΕΟΚΑ. Εντάχθηκε στις ομάδες μαχητών της ΕΟΚΑ στην περιοχή Ζώδιας, όπου συμμετείχε σε ένοπλες επιχειρήσεις.

Στις 19 Οκτωβρίου 1958, οι βρετανικές δυνάμεις επέβαλαν κατ’ οίκον περιορισμό στον Αστρομερίτη με αποτέλεσμα ο τομεάρχης της περιοχής και τρεις αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ανάμεσά τους και ο Γ. Κάρυος, να περικυκλωθούν. Ο Γ. Κάρυος, αποφασισμένος να μην συλληφθεί ζωντανός, προσπάθησε να καλύψει την απαγκίστρωση των συναγωνιστών του, πυροβολώντας με ένα παλιό σαρανταπεντάρι πιστόλι εναντίον στρατιωτών του 3ου Βρετανικού Τάγματος Γρεναδιέρων. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής, δέχθηκε ριπή από το υποπολυβόλο Sterling ενός Βρετανού δεκανέα. Μεταφέρθηκε από τους Βρετανούς βαριά τραυματισμένος στο στήθος αρχικά στο Νοσοκομείο Πεντάγιας και στη συνέχεια στο Νοσοκομείο Λευκωσίας. Εκεί, τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1958 —ανήμερα της εθνικής επετείου του «ΟΧΙ»— παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του, περνώντας στο πάνθεον των ηρώων του Κυπριακού Ελληνισμού.