Δέκα χρόνια μετά την τραγωδία της Σολέας, που στοίχισε τη ζωή στους δασοπυροσβέστες Ανδρέα Σοφοκλέους και Μάριο Αριστοτέλους, ο μοναδικός επιζών του δυστυχήματος, Γιώργος Σαμπτάνης, μίλησε στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» και στη δημοσιογράφο Ειρήνη Αρτακά, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν λίγο πριν το πυροσβεστικό όχημα καταλήξει σε χαράδρα.

Με εμφανή τη συγκίνηση στη φωνή του, ο κ. Σαμπτάνης ανέφερε ότι, παρά το πέρασμα μιας δεκαετίας, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές. Όπως είπε, η ημέρα εκείνη ήταν «καταραμένη», καθώς χάθηκαν δύο συνάδελφοι που χαρακτήρισε «λεβέντες», σε ένα γεγονός που σημάδεψε για πάντα τόσο τον ίδιο όσο και ολόκληρη την Υπηρεσία.

Ανατρέχοντας στα γεγονότα της 19ης Ιουνίου 2016, εξήγησε ότι το πλήρωμα είχε κληθεί να συνδράμει στην κατάσβεση της μεγάλης πυρκαγιάς στη Σολέα, σε συνθήκες που επικρατούσε χάος, με πυκνούς καπνούς να καλύπτουν την περιοχή. Αφού εξαντλήθηκε το νερό του πυροσβεστικού οχήματος, το πλήρωμα μετέβη σε σημείο όπου βρισκόταν υδροφόρα για ανεφοδιασμό. Κατά την επιστροφή τους προς το μέτωπο της φωτιάς, έπειτα από οδηγίες να επιστρέψουν λόγω αναζωπύρωσης, σημειώθηκε το μοιραίο δυστύχημα.

«Υποχώρησαν χώματα που ήταν απάτητα και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου βρεθήκαμε στον γκρεμό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος περιέγραψε τις στιγμές αμέσως μετά την πτώση ως ιδιαίτερα χαοτικές. Τραυματισμένος και σε κατάσταση σοκ, κατάφερε να ειδοποιήσει για βοήθεια, η οποία έφθασε μέσα σε λίγα λεπτά. Ωστόσο, όπως είπε, το κακό είχε ήδη συμβεί. Αρχικά δεν γνώριζε ότι ο ένας από τους συναδέλφους του είχε χάσει τη ζωή του, κάτι που αντιλήφθηκε αργότερα.

Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η αναφορά του στον Μάριο Αριστοτέλους, ο οποίος, όπως είπε, τον καλούσε να τον βοηθήσει. «Δεν μπορούσα να αντιδράσω. Είχα και εγώ τα τραύματά μου και βρισκόμουν σε κατάσταση σοκ», εξήγησε.

Ο Γιώργος Σαμπτάνης παραδέχθηκε ότι ακόμη και σήμερα αδυνατεί να εξηγήσει πώς κατάφερε να επιζήσει από την πτώση του πυροσβεστικού οχήματος σε χαράδρα βάθους περίπου 60 μέτρων.

«Ακόμη και τώρα, μετά από δέκα χρόνια, αναρωτιέμαι πώς γλίτωσα. Το πυροσβεστικό ήταν 15 τόνων και σταμάτησε μόνο όταν ακινητοποιήθηκε πάνω σε ένα μεγάλο πεύκο. Αν δεν υπήρχε εκείνο το δέντρο, ίσως να ήμουν κι εγώ νεκρός», ανέφερε.

Όπως είπε, χρειάστηκε πολύς χρόνος για να ξεπεράσει τις σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες του δυστυχήματος. «Πέρασα πολύ δύσκολα. Βασανίστηκα μέχρι να συνέλθω, αλλά με τη δύναμη του Θεού τα κατάφερα. Το ότι βρίσκομαι σήμερα στη ζωή, μόνο ως θαύμα μπορώ να το εξηγήσω», σημείωσε.

Η πιο έντονη ανάμνηση που κουβαλά από εκείνη την ημέρα αφορά τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν από την πτώση. Στεκόμενος μπροστά στο μνημείο των δύο πεσόντων συναδέλφων του, θυμήθηκε τα τελευταία λόγια του οδηγού του οχήματος, Ανδρέα Σοφοκλέους.

«Ήταν οδηγός και βρισκόταν προς την πλευρά του γκρεμού. Εγώ καθόμουν δίπλα στο παράθυρο. Είδε τι ερχόταν και γύρισε προς το μέρος μου. Με αγκάλιασε και μου είπε: “Γιώργο μου, θα πεθάνουμε”. Αυτά ήταν τα τελευταία του λόγια», αφηγήθηκε συγκλονισμένος.

Περιγράφοντας την ανεξέλεγκτη πορεία του οχήματος προς τον γκρεμό, ανέφερε ότι τα τρία μέλη του πληρώματος εκσφενδονίζονταν μέσα στην καμπίνα καθώς το πυροσβεστικό ανατρεπόταν διαρκώς κατά την πτώση. Όπως εξήγησε, δεν φορούσαν ζώνες ασφαλείας, κάτι που συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων πυρόσβεσης, όπου απαιτείται άμεση ανταπόκριση και συνεχής ετοιμότητα.

Παράλληλα, στάθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δασοπυροσβέστες, υπογραμμίζοντας ότι η φωτιά καταστρέφει τα πάντα και πως το έργο της κατάσβεσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Κάλεσε δε το κοινό να επιδείξει μεγαλύτερη υπευθυνότητα για την προστασία των δασών.

«Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε να προστατεύσουμε τα δάση μας, τον πλούτο μας. Όπως προσέχουμε τις οικογένειές μας, έτσι πρέπει να προσέχουμε και τη φύση», ανέφερε.

Κλείνοντας, ο επιζών της τραγωδίας διατύπωσε μια ευχή που, όπως είπε, εκφράζει όλους τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής.

«Το μόνο που θέλω είναι αυτό να είναι το τελευταίο μνημείο που φτιάχνουμε. Είναι πολύ άσχημο να χάνουμε συναδέλφους», είπε, αποτίοντας φόρο τιμής στους δύο δασοπυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος.

Δείτε πιο κάτω τη συνέντευξη σε βίντεο: