Σε ανάρτηση αναφορικά με τις εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Ομίλου Μόρφου στα Λαγκάδια και στη Δημητσάνα Γορτυνίας προέβη ο πρόεδρος του Ομίλου, κ. Χάρης Σιαπουτής.
Η σχετική ανάρτηση
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΛΑΓΚΑΔΙΑ 18/8/2025 ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ 19/8/2025, ΔΗΜΟΥ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
Ο χαιρετισμός μου στις δύο εκδηλώσεις ήταν σε έμμετρη μορφή μέσω προβολών power point με αναφορές στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή και τις συνέπειες τους, καθώς και στην σκλαβωμένη Μόρφου μας πριν και μετά το 1974.
Στο πιο κάτω βίντεο είναι ο χαιρετισμός μετά την τροποποίηση του power point, όπου υπάρχουν στις εικόνες και τα λόγια του χαιρετισμού …
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΜΟΡΦΟΥ-ΚΥΠΡΟΥ – ΔΗΜΟΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ Η ΚΟΙΤΗ
(ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 18-19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025)
Με μαντινάδες, τσιαττιστά σας χαιρετάω ούλλους
της Γορτυνίας Δήμαρχο, δημοτικούς συμβούλους.
Χαιρόμαστε, μα τον Θεόν, που είμαστε μαζί σας,
που ήρταμεν στα ιερά, τα χώματα της γης σας.
Ήρταμεν, για να πάρουμε το λάβαρο τ΄αγώνα
του Πατριάρχη την ευτζιήν, ψηλά απ’ τον άμβωνα
Κολοκοτρώνης Θόδωρος τζιαι οι συν αυτόν γενναίοι
Μιχάλης ο Νικηταράς τζι΄ούλλοι Δεληγιανναίοι
εμείνανε αθάνατοι, με τον δικό τους τρόπο
και μιμητές βρεθήκανε τιμώντας τούν΄τον τόπο.
Κρατημένος Αναστάσιος, Λάμπρος Νικητόπουλος
ο Κατούντας, ο Κουρούνης, Ηλίας Σπηλιωτόπουλος
σε πόλεμο βρεθήκανε, μακράν της Αρκαδίας
τζιαι έδωσαν το αίμα τους, άνευ παρασπονδίας
Αδέλφια μας, ερχόμαστε που την ωραία Κύπρον
στην γην της Γορτυνίας σας της λεβεντιάς το φύτρο
Η ιστορία μας παλιά τζιαι κάτω που την γην μας,
η Σπάρτη τζι’ η θεά Μορφώ είναι οι πρόγονοί μας.
Κοινές σκλαβκιές μας ήβρασιν, κοινά τα βάσανά μας,
κοινοί τζιαι οι αγώνες μας, κοινά τα γαίματά μας.
Όμως σε σας οι Βενετοί τζιαι της Τουρτζιάς οι λύκοι
τρομάξασιν τζιαι φύασιν που την δική σας νίκη.
Μα το νησί μας το μιτσίν πολλοί το κατακτήσαν
τζι’ ακόμα μέχρι σήμερα λεύτερο δεν τ’ αφήσαν
Ομόαιμα, ομόγλωσσα, της Γορτυνίας αδέλφια,
ήρταμεν εις τους τόπους σας μ’ ανάμεικτα τα κέφια.
Ιούλιον εισβάλανε, οι Τούρκοι στο νησί μας
γι ‘ αυτό τζι’ εμείς σας θέλουμε να είσαστε μαζί μας.
Το άφρον πραξικόπημα που οργάνωσε η χούντα
Εστάθηκεν η αφορμή, πολλοί τούτα λαλούν τα.
Του Μόρφου το σκλαβώσανε, τον Αύγουστο τον μαύρον
εμένα δε μ’ αφήκανε, παρηορκά για να βρω.
Πενήντα μία οι χρονιές στης προσφυγιάς τους δρόμους,
πίκρες, μαράζι, βάσανα μας βάρυναν τους ώμους.
Πολλοί οι αγνοούμενοι μαζί με τους πεσόντες
αιχμάλωτοι τζιαι πρόσφυγες διακόσιες χιλιάδες ζώντες
Μας στέρησαν τα σπίτια μας, κατάστρεψαν την γην μας.
Μ’ άλυτο το Κυπριακό δεν κλείνει η πληγή μας.
Πολλά περβόλια χάθηκαν, ερήμωσε ο τόπος,
έσβησε, φίλοι μας, για μας των χρόνων τόσος κόπος.
Τον κάμπο που πρασίνισαν οι πάπποι τζι’ οι γονιοί μας
αλλογενείς λυμαίνονται τη δροσερή πηγή μας.
Κατάστρεψαν τες εκκλησιές μαζί τζιαι τα ξωκλήσια.
Κερύνεια, Μόρφου, Αμμόχωστο, Γιαλούσα τζιαι Βαρίσια.
Κάποιες τες κάνανε τζαμιά, άλλες για να χορεύκουν
τζι’ ο Άης Μάμας όρθιος, δεν ξέρω αν το χωνεύκουν.
Μουσείο τον εκάνανε, λατρευτικές εικόνες.
Ούλλες λεηλατήθηκαν, σώζονται λίγες, μόνες.
Είχαμε όμως τζιαι σχολές παγκύπριες, μοναδικές,
που τες θυμόμαστε πολλοί, λες τζι’ είναι ακόμα χτες.
Γεωργικόν γυμνάσιον, σχολή των Κωφαλάλων
τζιαι μια που Άγγλοι έκλεισαν, αυτή ήταν των δασκάλων.
Σχολεία που φοιτήσαμε, γυμνάσια, δημοτικά,
πολλά σ’ αυτά εζήσαμε αξέχαστα πραγματικά.
Της Γορτυνίας φίλοι μας, απόγονοι γενναίων
να ξέρετε πως είμαστε ομοεθνείς σπουδαίων
Το φεστιβάλ Πορτοκαλιού, θεσμός ήταν στην γη μας,
π’ άλλους αναβιώνεται τζιαι ξύνει την πληγή μας.
Αξέχαστες μας μείνανε του φεστιβάλ οι μέρες,
μπορεί πολλοί από εμάς να βάλαμε τζιαι βέρες.
Εκθέσεις, διαγωνισμοί, αρμάτων παρελάσεις
τζι’ ό,τι άλλο γινότανε, μπορείς να το ξεχάσεις;
Μπορεί να είναι θέλημα σφοδρό του Άη Μάμα,
για της Αγιάς Παρασκευής ίσως να είναι θάμα,
να συνεχίσει η ζωή, να μεν –ι-σταματήσει,
μέχρι που ο καθένας μας στην γη του να γυρίσει,
τζιαμέ που εγεννήθηκε τζι’ έζησαν οι προγόνοι,
δικοί μας, ξένοι τζιαι παιδκιά, ακόμα τζι’ οι εγγόνοι.
Μπορεί τζιαι ναν παρέμβαση του μέγα στρατηλάτη
του Αη Γιώρκη εννοώ, του έφιππου προστάτη,
να συνεχίσει η ζωή, να μεν -ι-σταματήσει
μέχρι τα πάθη να χαθούν, οι έχθρητες, τα μίση,
να κλείσουν ούλλες οι πληγές που το κακόν αγκάθιν
τζι’ ειρήνη πια στον τόπον μας που της καρκιάς τα βάθη.
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ, 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025
