Ασφυκτικά γεμάτο ήταν το Πολιτιστικό Κέντρο Λαγουδερών, κατά την παρουσίαση της υποψηφιότητας του Σάββα Σπανού, ο οποίος κατέρχεται υποψήφιος με το κόμμα του ΕΛΑΜ στη Λευκωσία.
Το παρόν τους έδωσαν αρκετά στελέχη του ΕΛΑΜ και υποψήφιοι από τη Λευκωσία, με χαρακτηριστική την παρουσία του Προέδρου του κόμματος Χρίστου Χρίστου και του Ευρωβουλευτή Γεάδη Γεάδη. Στο πλάι του κ. Σπανού στάθηκε και η οικογένειά του, ενώ, την εισαγωγική παρουσίαση πραγματοποίησε η κόρη του κ. Σπανού Σαββίνα.
Ο κ. Σπανός διαμένει στην Περιστερώνα και κατάγεται από τα Λαγουδέρα. Ενδεικτικά, ανέφερε: «δεν βρίσκομαι εδώ απλώς για να μιλήσω. Στέκομαι μπροστά σας ως ένας από εσάς — ένας άνθρωπος που μοιράζεται τον ίδιο τόπο, τις ίδιες ρίζες και τις ίδιες ανησυχίες. Και αυτό δίνει σε αυτή τη στιγμή ένα ιδιαίτερο βάρος και μια ξεχωριστή σημασία για μένα. Δεν μεγάλωσα αλλού. Μεγάλωσα εδώ. Ξέρω τι σημαίνει να ζεις σε ένα χωριό. Να γνωρίζεις τον καθένα με το μικρό του όνομα. Να βλέπεις τον άλλον και να ξέρεις τι περνά, χωρίς να σου πει πολλά».
Πρόσθεσε επίσης ότι «ξέρει και κάτι ακόμη: ο κόσμος σήμερα δεν έχει ανάγκη από μεγάλα λόγια. Έχει ανάγκη από αλήθεια. Αλήθεια για το πού βρισκόμαστε, πού πάμε και τι πραγματικά μπορούμε να αλλάξουμε. Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας: πολλοί άνθρωποι έχουν κουραστεί. Κουράστηκαν να ακούν υποσχέσεις, να περιμένουν, να νιώθουν ότι τίποτα δεν αλλάζει. Και αυτή η κούραση δεν είναι αδιαφορία. Είναι απογοήτευση. Αλλά εγώ πιστεύω κάτι: ότι ακόμα υπάρχει μέσα μας η δύναμη να αλλάξουμε τα πράγματα. Αρκεί να το αποφασίσουμε».
Σε σχέση με το Κυπριακό ανέφερε ότι «η πατρίδα είναι μνήμη. Είναι ταυτότητα. Είναι ευθύνη. Και αυτή η ευθύνη γίνεται ακόμα πιο βαριά όταν σκεφτούμε το Κυπριακό. Δεν είναι ένα θέμα που ανήκει στο παρελθόν. Είναι εδώ. Είναι παρόν. Είναι η καθημερινή υπενθύμιση ότι ο τόπος μας παραμένει μοιρασμένος. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Υπάρχουν ακόμα εκκλησίες που στέκουν σιωπηλές. Υπάρχουν ακόμα οικογένειες που κουβαλούν μνήμες και πληγές. Και το ερώτημα είναι: τι κάνουμε εμείς σήμερα; Ξεχνάμε; Συμβιβαζόμαστε; Ή συνεχίζουμε να διεκδικούμε; Εγώ πιστεύω ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεχάσουμε. Αλλά ταυτόχρονα, δεν έχουμε και το δικαίωμα να μένουμε στάσιμοι. Χρειαζόμαστε σοβαρότητα. Χρειαζόμαστε καθαρή σκέψη. Χρειαζόμαστε ενότητα», κατέληξε .
Μίλησε τέλος και για την οικονομία ανέχεια που βιώνει ο τόπος, δίνοντας παραδείγματα, ότι υπάρχει «ο νέος που σκέφτεται αν θα μείνει ή θα φύγει. Ο γονιός που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Ο ηλικιωμένος που θέλει αξιοπρέπεια. Αυτά είναι τα πραγματικά ζητήματα. Και αν δεν ασχοληθούμε με αυτά, τότε ό,τι κι αν λέμε, μένει κενό. Ο τόπος μας έχει δυνατότητες. Έχει ανθρώπους ικανούς. Έχει νέους με όρεξη. Αλλά χρειάζεται κατεύθυνση. Χρειάζεται στήριξη. Χρειάζεται πίστη. Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται ανθρώπους που να νοιάζονται πραγματικά. Όχι μόνο προεκλογικά. Αλλά κάθε μέρα».
Ακολούθησε συζήτηση και δεξίωση.
