Τα κλιματιστικά δεν δουλεύουν στα σχολεία μας, αλλά εμείς δε θα κάνουμε ρεπορτάζ, ούτε θα ζητήσουμε εξηγήσεις από τους αρμοδίους, γιατί έτσι μας προέτρεψε ο Σύνδεσμος Γονέων.
Γράφει ο Γιώργος Τάττης
Βρίσκομαι στην Ιταλία για μια σημαντική αποστολή με ένα Ινστιτούτο Έρευνας, λειτουργοί του οποίου προσπαθούν να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια στοχευμένη, οργανωμένη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των ορεινών και ημιορεινών κοινοτήτων της περιοχής. Και όχι αποσπασματικές «αναπτύξεις» ανούσιων κτιρίων με προεκλογικό όφελος, κορδέλες και φωτογραφίες κυβερνώντων. Τέλος πάντων.
Στο μεταξύ, η ειδησεογραφία της περιοχής τρέχει. Δέχθηκα μήνυμα για αποκοπή ρεύματος σε κοινότητα, δεχθήκαμε ειρωνική κριτική για λάθος ώρες σε ενημέρωση που βάλαμε για φωτιά στην περιοχή, τις οποίες η ίδια η Πυροσβεστική έδωσε και αναδημοσίευσε το ΚΥΠΕ. Παράλληλα, δέχθηκα τηλεφώνημα για άπορο συμπολίτη μας που διώχθηκε από την οικία του, νέες καταγγελίες για την ανεπάρκεια του ΕΟΑ Λευκωσίας. Επίσης, έχουμε ήδη θέσει ερωτήματα για προβλήματα σε κοινότητες (π.χ. στο Υπουργείο Μεταφορών) που σήκωσε μόδα και θέλει τα ερωτήματα γραπτώς για να απαντά μετά από ένα μήνα, ενώ εκκρεμούν άλλα τόσα σοβαρά θέματα που πρέπει να καταπιαστούμε. Και ο κόσμος νομίζει ότι δεν ασχολούμαστε, ενώ μπαίνουν συνεχώς προσκόμματα, τόσο εργασικής, όσο και οικονομικής φύσεως. Τέλος, δέχθηκα καταγγελίες από μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικό προσωπικό για την μη λειτουργία κλιματιστικών σε Λύκειο της Δυτικής Λευκωσίας. Όλα αυτά σήμερα.
Σκέφτηκα, ωραία, αφού έκανα τα μικρά μικρά, σήμερα έχω χρόνο για ένα ρεπορτάζ. Λέω, ας καταπιαστώ με τα κλιματιστικά, αφού επείγει. Καθηκόντως κάλεσα τον/την Πρόεδρο του Συνδέσμου Γονέων, να με κατατοπίσει κάπως, να δω τι πράττουν ως οργανωμένοι γονείς και να ακολουθήσει η Διεύθυνση του σχολείου και το Υπουργείο, αλλά και όλα τα άλλα σχολεία της δευτεροβάθμιας στην περιοχή.
Όχι, όμως, αφού, ο/η Πρόεδρος των γονέων – αφού μας εξήγησε τι έπραξαν – μας είπε ότι «δεν βλέπει το λόγο γιατί να πρέπει τα Media να ασχοληθούν αφού η διαδικασία έχει τροχιοδρομηθεί», να κάνουμε υπομονή και ότι “δεν θέλει να ανακατωθεί και δεν έχει και χρόνο”. Της εξήγησα ότι εγώ πρέπει και θέλω να κάνω το ρεπορτάζ γιατί η κατάσταση αυτή πάει αρκετό καιρό και δέχθηκα πολλά παράπονα από τον κόσμο. Και ότι θα ήταν σωστό να μπει μια δήλωσή της για το τι έχει πράξει, αφού εξάλλου, μας είπε ότι έκανε κινήσεις. Μου απαγόρευσε να μπει δήλωσή της. Της είπα εντάξει, εγώ καθηκόντως θα γράψω ότι κάλεσα τον Σύνδεσμο Γονέων για να δούμε τι έπραξε και ότι η Πρόεδρος δε θέλησε να τοποθετηθεί. Εξάλλου, μια θέση ευθύνης οφείλει να τοποθετείται στα σημαντικά θέματα, όχι μόνο με ομιλίες στις ωραίες εκδηλώσεις και στις αποφοιτήσεις. Κλείσαμε το τηλέφωνο, με παίρνει πίσω να ζητήσει τα στοιχεία μου και να μου υπαγορεύσει ρητώς να μην βάλω κάτι για τον Σύνδεσμο Γονέων. Στα πολλά – πολλά, της είπα εντάξει, αφού κανείς δεν μιλά, έχω και εγώ αρκετές δουλειές να κάνω και δε θα καταπιαστώ με το θέμα. Εξάλλου, όσοι κατήγγειλαν, δεν είχαν και τη διάθεση να κάνουν κάποια δήλωση για να αποκτήσει κάποια ισχύ και νομιμοποίηση το ρεπορτάζ, πλην ενός κειμένου-καταγγελίας γονέα στο Facebook, το οποίο δεν ανέφερε καν σχολείο.
Και αποφάσισα, αφού έχω δύο ώρες μέχρι να ασχοληθώ με τα της Ρώμης, να πιω ένα καφεδάκι, ήσυχα, στο κλιματιστικό μου. Ούτε Υπουργείο Μεταφορών, ούτε Παιδείας, ούτε οι μαθητές μας που βράζουν στα σχολεία. Εξάλλου, έχουν Συνδέσμους Γονέων που τα λύνουν όλα. Να ξέρουν και που να αποταθούν οι μαθητές.
