Αναφερόμαστε σε επίδοξο πολιτευτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος αλωνίζει στη Δυτική Λευκωσία, αλλά και όπου αλλού του δόξει. Κυρίως στη Δυτική Λευκωσία. Αρκεί να έχει ψήφους, φωτογραφίες και καφέδες. Κι αν δεν έχει, φροντίζει να κάνει ο ίδιος τον φωτογράφο και να γεμίζει τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Δικαίωμά του να αλωνίζει, αλλά, πολλές φορές γίνεται ιδιαιτέρως ενοχλητικός. Του την είπαν πολλοί, ακόμη και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, που τους έφερε στο αμήν. Θα το γράψουμε κι εμείς, ως ακόμη μια επικοινωνιακή συμβουλή στον ΔΗΣΥ.

Ο εν λόγω υποψήφιος έχει μάλιστα και ιδιαίτερη αγάπη στις κηδείες και στα μνημόσυνα. Που φτάνει στα όρια της… νεκροφιλίας. Είτε τους ξέρει, είτε δεν τους ξέρει, φροντίζει να είναι εκεί, να βάλει το ένδοξο στεφάνι της παράταξης. Και μάλιστα, μπαίνει και μπροστά από τους συγγενείς, μη χάσει καμιά πόζα μπροστά στον νεκρό. Και όταν βαρεθεί, βγάζει το κινητό από τη τσέπη και σκρολάρει ασύστολα στο Facebook. Έχω και προσωπική εμπειρία.

Και μετά, μες τον πόνο των ανθρώπων, χαριεντίζεται με διάφορους όμοιούς του ή κάποιους ευγενικούς που δεν μπορούν να τον διώξουν, έστω διακριτικά.

Μας έλεγαν πρόσφατα νέο περιστατικό, ότι πήγε σε κηδεία και συμπεριφερόταν λες και έφαγε ψουμί και ελίες με ένα συγγενή νεκρού, φωνάζοντας μες τον κόσμο. Και έμειναν οι άνθρωποι… χάσκοντας.

Μάλιστα, έφθασε και η χάρη του μέχρι τα Κοκκινοχώρκα. Όταν έθαβαν τον Κυπριανό που έχασε τη ζωή του στα Τέμπη, ζήτησε η οικογένεια να μην πάνε κάμερες. Ε, μαντέψτε ποιος ήταν εκεί και έκανε live, σαν άλλος Tim Burton.

Νομίζω, έχουμε όλοι, ακόμη και προσωπικό βίωμα από τον συγκεκριμένο. Μα, άραγε, υπάρχει κόσμος που ψηφίζει πλέον με βάση τις φωτογραφίες… στις κηδείες;